Miałam ochotę na „coś” pysznego. No właśnie, tylko co? Też tak macie? Chodziłam, szukałam, rozmyślałam w końcu się poddałam. Wzięłam się za przenoszenie książek z jednego pokoju do drugiego, dzięki tym przeprowadzkom znalazłam dwie zapomniane książki kulinarne. Jedna to Agnieszki Perepeczko, druga – Agnieszka Maciąg. I właśnie w tej drugiej znalazłam pomysł na ciasteczka babcine.
Tak sobie myślę, że takich ciastek nie da się zepsuć. One muszą wyjść pyszne. A jak ma się do pomocy małe rączki dzieci – to tym bardziej jest pysznie a przede wszystkim bardzo słodko. Niektórych ciasteczka dostały po małej garstce cukru, musicie uwierzyć na słowo – jest słodko, le mi to wcale nie przeszkadza. Lubię słodkie.
